UNUTULAN KALE: OKUL
*Okullar* dönüştü proje çöplüğüne,
Güvenlik yok, bakılmaz temizliğine.
On iki yıl zorunlu, sınavlar ise çok katı,
Yıkılmış neslin, kardeşlik, birlik hattı
Okul kapısında derin bir sükût,
Kaygı dolu gönüllerde, kalmadı umut.
Şanlıurfa’dan Maraş’a uzanan o yas,
Bu şiddet, ne münferit ne has.
Yapısal bir sancı, derinden gelen,
Toplumun bekası, sarsılan güven.
Sadece sınıfın duvarı değil,
Sarsılan, yarınlar; bak, ve eğil.
Disiplin düzenin tek bağı,
Çözülürse kurur eğitim otağı.
Yönetmelik kalkan olmalı cana,
Öğretmen hedefte, yazık bu kana!
Velinin baskısı, mesnetsiz telaş,
Huzuru bozanla olunmaz arkadaş?
Sanalın dehlizi karanlık ve derin,
Kumpaslar gençlik için kaygan zemin,
*Velinin*; elinde telefon, dilinde sitem,
Öğretmen mi suçlu? Budur tek söylem.
Pedagog kesilmiş her TikTok izleyen,
Var mı evladına söz edip disiplin eden.
Eğitim ekosistemi can bulsun yine,
Şiddet uğramasın öğrencinin kalbine.
Alternatif modeller, güvenli yollar,
Geleceği sarsın o şefkatli kollar.
Medyada bir yarış: "Şiddeti duyur!"
Kötülük kol geziyor sofraya buyur.
Diziler, sayfalar çürütür özü,
Dijital mecralar boyar her gözü.
Yürekte bir yangın, gözlerde hüzün,
Yine manşetlerde o acı yüzün.
Kavgalar, hesaplar siyasi ve kadim,
Okuldakiler öğrencisine hadim.
Duyun bu feryadı, mesele derin,
Okul kalbidir,gençliğin ve geleceğin.
*Dijital bir canavar* sarmış her yanı,
Sanal dünya emiyor taze kanı.
Zombiye dönüşmüş körpe beyinler,
Sapkınlık emreder, cinayet işler.
Kontrolsüz ekranlar suça teşvikte,
Çocuklar sahipsiz, ruhlar kritik eşikte.
Saygı tozlu rafta, şımarıklık diz boyu,
Böyle mi kurtaracağız o kutlu soyu?
*Öğretmenin*,başında şiddet kıskacı,
İdealizmi taşımak ne kadar zor ve acı...
*İdareci* boğulmuş evrak peşinde,
Maddi kaynak arar, kan ter içinde.
"Beceremiyorsan git" denilen nefer,
Bu yükle kazanılmaz hiçbir zafer.
Kolluk gecikir, siber ekibi kör ve sağır,
Eğitimin yükü artık çok ağır.
Bu *Medyamız*, baştacı ve güzide,
Şiddeti ballandırır her bir dizide.
Gör ki *sendika*, sergiler ilkesiz tavır,
Dün ak dediğine, bugün küfür savur.
Sapkınlığı övdün,bu timsah gözyaşı,
Böyle mi savunursun ekmeği, aşı?
Mevsim geçti artık,kime batsın iğne ve çuvaldız,
Çözüm bekler onca kalem, eğitimciler yalnız.
*Milli Eylem planı* şart, komplike bu yara,
Düşmesin okullar bir daha dara.
Cep telefonu yasak, randevu tamam,
Ama asıl mesele; sarsılmasın makam.
Acıyı gömelim, düşelim yollara,
Gelecek emanet bu yorgun kollara.
Zorunlu eğitim, sorunlu olmadan,
Tedbirler alalım vakit dolmadan.
Akademisyen, hukukçu, medya ve okul,
Ortak akıl olsun en doğru usul.
Unutursak düşeriz daha derine,
Gelin, omuz verin hakkın yerine!
Kavgayı bırakıp gerçek işe bakalım,
*Okulsuz olmaz,ilk emri başa yazalım.*
Hasan İlhan / Alanya